Belgi\u00eb mikt op een ambitieuze doelstelling: tegen 2030 moet 80% van de bevolking op arbeidsleeftijd aan het werk zijn. Maar in 2025 blijkt die doelstelling nog ver weg. van 80%, en de verschillen tussen gemeenten zijn groot.
\nWat houdt bepaalde regio\u2019s tegen? Waar boekt men vooruitgang? En hoe verschillen werk, werkloosheid en inactiviteit naargelang leeftijd, geslacht, herkomst en woonplaats?
\nItinera\u2019s nieuwste rapport biedt voor het eerst een gedetailleerd en interactief beeld van de Belgische arbeidsmarkt – van 2006 tot 2022 – gebaseerd op geolokaliseerde administratieve data.<\/p>\n
1. Grensgemeenten scoren zwak in offici\u00eble statistieken<\/em><\/strong> 2. Jongeren minder actief, ouderen steeds meer<\/em><\/strong> 3. Vrouwen boeken terreinwinst, mannen verliezen terrein<\/em><\/strong> 80% van de verschillen in werkgelegenheid speelt zich af binnen de regio\u2019s zelf<\/em><\/strong>, niet tussen Vlaanderen en Walloni\u00eb. 60% binnen Walloni\u00eb, 20% binnen Vlaanderen, 20% tussen beide regio\u2019s.<\/p>\n 2. Stedelijke rand neemt het over van de stad.<\/em><\/strong> De tewerkstellingsgraad stijgt het sterkst in randgemeenten rond grote steden. Alle grote steden (ook Antwerpen en Gent) hebben nu lagere tewerkstellingscijfers dan hun rand.<\/p>\n 3. Vlaamse steden: homogener dan Waalse.<\/em><\/strong> Onder de 40 grootste gemeenten: Bij vrouwen van niet-Europese origine is de tewerkstelling opvallend laag: Werken gebeurt steeds vaker dichter bij huis:<\/p>\n <\/p>\n Bron: Itinera<\/em><\/p>\n <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Belgi\u00eb mikt op een ambitieuze doelstelling: tegen 2030 moet 80% van de bevolking op arbeidsleeftijd aan het werk zijn. Maar in 2025 blijkt die doelstelling nog ver weg. van 80%, en de verschillen tussen gemeenten zijn groot. Wat houdt bepaalde […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[3,4],"tags":[1832,428,44],"yoast_head":"\n
\nTewerkstellingsgraden liggen opvallend laag in grensgebieden. De reden? Grensarbeid wordt niet meegeteld. Het aantal mensen dat in Luxemburg werkt is met 47% gestegen, terwijl het aantal inkomende grensarbeiders uit Nederland met 55% daalde.<\/p>\n
\nJongeren (18-24 jaar): daling van de activiteitsgraad van 56% naar 44%.
\nOuderen (55-64 jaar): stijging van 40% naar 66%.
\nIn Brussel werkt slechts 23,6% van de jongeren, in Vlaanderen 39,5%, in Walloni\u00eb 30,2%.
\n(Let op: studentenjobs zijn niet inbegrepen.)<\/p>\n
\nDe stijgende tewerkstelling is vooral te danken aan vrouwen:
\nVlaanderen: +20,6% bij vrouwen vs. +7,9% bij mannen
\nWalloni\u00eb: +11,9% bij vrouwen vs. -8,8% bij mannen
\nBrussel: geen groei bij vrouwen, -5,8% bij mannen<\/p>\nRuimtelijke verschuivingen op de arbeidsmarkt<\/em><\/strong><\/h3>\n
\nVlaamse steden: tewerkstelling rond 75%, relatief gelijk verdeeld
\nWaalse steden: gemiddeld rond 60%, maar met grotere onderlinge verschillen<\/p>\nOngelijkheid blijft hardnekkig<\/em><\/strong><\/h3>\n
\n80% van de <25-jarigen en 55-plussers is niet aan het werk
\nTer vergelijking: bij Belgische vrouwen gaat het om 68% (<25 jaar) en 32% (55+).
\nIn sommige Brusselse wijken bedraagt het verschil in werkgelegenheid tussen mannen en vrouwen meer dan 25 procentpunten.<\/p>\nPendelgraag verandert: dichter bij huis werken<\/em><\/strong><\/h3>\n
\n