Het Wit-Gele Kruis Oost-Vlaanderen gooide haar organisatiestructuur over een volledig andere boeg en evolueerde naar een organisatie met kleine lokale verpleegteams die stuk voor stuk zelfsturend werken. Onze allereerste vraag aan de twee dames was dan ook voor de hand liggend. Waarom die toch wel erg grote stap naar zelfsturende teams? Katlyn Colman geeft een woordje uitleg: \u201cHet waarom is voortgevloeid vanuit onze revisieoefening, waaruit bleek dat iedereen van het Wit-Gele Kruit thuisverpleging binnen totaalzorg wilde plaatsen. Om aan totaalzorg te doen moet je echter samenwerken met andere zorgactoren, dat is, als je er niet voor kiest om alles zelf te doen. Dat betekent dat je vanop de werkvloer korte communicatielijnen moet hebben met die andere zorgactoren en met de pati\u00ebnt zelf.\u201d In een hi\u00ebrarchische organisatie is dat echter niet erg vanzelfsprekend. \u201cEen tweede element is dat onze vroegere processen en zeker ook ons primair zorgproces heel erg verknipt waren. Het was destijds een zinnige beslissing in het streven naar optimale effici\u00ebntie om bepaalde deelprocessen toe te wijzen aan bepaalde functies. Na een tijd merkten we echter dat mensen niet meer in staat waren om ten volle eigenaarschap op te nemen. We wilden streven naar ge\u00ebngageerde medewerkers, naar het realiseren van totaalzorg en bovendien de nieuwe generatie medewerkers die op ons afkwamen, tegemoetkomen. We beseften dat we moesten ingrijpen.\u201d Gedeeld leiderschap, eigenaarschap, vertrouwen, deskundigheid en engagement waren sleutelbegrippen in het veranderingsproces naar zelfsturing.<\/p>\n
Houd uw brievenbus in de gaten… de rest van het interview leest u in ons volgende magazine!<\/p>\n