Op vraag van de Onafhankelijke Ziekenfondsen* is er voor het eerst in Belgi\u00eb een diepgravende enqu\u00eate uitgevoerd bij mensen die lijden (of leden) aan een burn-out. De resultaten van de studie zijn zorgwekkend. Een eerste vermoeden wordt al meteen bevestigd: vele gezondheidsprofessionals krijgen te maken met een burn-out. Maar liefst 15% van de personen met een burn-out werkt namelijk in de zorgsector. Zij worden op de voet gevolgd door leerkrachten (11%) en handelaars (8%), niet toevallig beroepen die diensten of hulp verlenen aan anderen.<\/p>\n
Personen die constant in contact staan met \u2018moeilijke\u2019 mensen (klanten, pati\u00ebnten, leerlingen) hebben meer kans op een burn-out. Denk maar aan verzorgend personeel, leerkrachten en medewerkers van klantendiensten. Zij gaan twee keer zo vaak naar een psychiater. De oorzaak? Ze moeten hun emoties altijd onder controle houden in een stresserende professionele context, zonder de erkenning die ze daarvoor verdienen.<\/p>\n
Hoge verwachtingen en herhaaldelijk geweld<\/em><\/strong><\/p>\n 1 op de 4 personen in burn-out (24,6%) verklaart regelmatig of constant in contact te staan met \u2018moeilijke\u2019 mensen (klanten, pati\u00ebnten, leerlingen). 34% van hen gaat naar een psychiater of psycholoog. Bij werknemers die in hun job geen contact hebben met \u2018moeilijke\u2019 mensen is dat slechts 23%.<\/p>\n Hoe valt dit fenomeen te verklaren? \u201cVan werknemers in bepaalde beroepen wordt verwacht dat ze hun emoties in alle omstandigheden onder controle houden, ongeacht het humeur van de pati\u00ebnt, de klant, de leerling en de complexiteit van de omgeving\u201d, zegt dr. Patrick Mesters, directeur van het Europees instituut voor onderzoek naar burn-out, die de resultaten van de enqu\u00eate voor de Onafhankelijke Ziekenfondsen onder de loep nam. \u201cUitputting ligt op de loer als deze situaties te gewelddadig worden, herhaaldelijk voorkomen en oncontroleerbaar zijn door een gebrek aan solidariteit, erkenning en steun vanwege de hi\u00ebrarchie en de collega\u2019s.\u201d<\/p>\n Want geweld op de werkvloer is geen fabeltje. Meer dan 1 op de 10 werknemers (12%) verklaart dat hij al het slachtoffer is geweest van pestgedrag, namelijk herhaaldelijk verbaal geweld of beledigend gedrag, binnen of buiten het bedrijf.<\/p>\n Financieel verlies, verslavingen,…<\/em><\/strong><\/p>\n De menselijke en sociale gevolgen van een burn-out zijn immens: de helft van de deelnemers aan de enqu\u00eate stopte met werken gedurende minstens 6 maanden. 1 op de 10 werd gemiddeld 41 dagen opgenomen in het ziekenhuis en 1 op de 3 kreeg te maken met familiale conflicten. Bij 8% onder hen eindigde het zelfs in een echtscheiding.<\/p>\n 37% van de deelnemers zag tijdens de periode van burn-out zijn financi\u00eble inkomsten dalen met 20 \u00e0 60%. 29% van de personen met een burn-out zocht zijn toevlucht in meer alcohol, 23% begon meer te roken en 42% meer te eten.<\/p>\n Nood aan menselijke en financi\u00eble steun<\/em><\/strong><\/p>\n Verontrust door de resultaten van dit onderzoek stellen de Onafhankelijke Ziekenfondsen zich vragen bij de therapeutische en maatschappelijke aanpak van dit probleem. Minder dan de helft van de deelnemers (44%) ging in deze moeilijke periode bij zijn huisarts langs en slechts 1 op de 4 (25%) stapte naar een psycholoog of psychiater. Uit het onderzoek blijkt nochtans dat een herval vaak voorkomt (22%), maar minder bij werknemers die bij een psycholoog of psychiater in behandeling zijn. Dr. Patrick Mesters: \u201cWe mogen niet vergeten dat een arts de diagnose van een burn-out moet stellen. Want professionele uitputting gaat gepaard met andere problemen (intense vermoeidheid, slapeloosheid, verslavingen, grotere kans op zelfmoord) die professionele hulp vergen. Ook meer informatie over het belang van psychologische opvolging is belangrijk. Werknemers met een burn-out blijken in de eerste plaats nood te hebben aan \u2018steun\u2019: empathie van hun werkgever, collega\u2019s en gezin, maar ook financi\u00eble ondersteuning voor de therapeutische opvolging (raadplegingen bij een psycholoog of psychiater, sofroloog, coach). Zo had 5% van de deelnemers aan de enqu\u00eate graag verzorgd willen worden in een aangepast zorgcentrum. En dat verbaast me niet. Een ziekenhuis is niet de ideale plek om deze problematiek aan te pakken.\u201d<\/p>\n *Enqu\u00eate uitgevoerd van 16 tot 23 juni 2017 door Dedicated bij 632 werknemers die minstens \u00e9\u00e9n ernstige periode van werkgerelateerde stress of uitputting gekend hebben. Analyse en interpretatie van de resultaten door Patrick Mesters en C\u00e9line Bugli, The European Institute for Intervention & Research on Burn Out.<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Op vraag van de Onafhankelijke Ziekenfondsen* is er voor het eerst in Belgi\u00eb een diepgravende enqu\u00eate uitgevoerd bij mensen die lijden (of leden) aan een burn-out. De resultaten van de studie zijn zorgwekkend. Een eerste vermoeden wordt al meteen bevestigd: […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[3,4],"tags":[65,543,107,106],"yoast_head":"\n