25 maart 2026 
Sommigen noemen het de ‘witte periode’. Wanneer men een nieuwe functie aanvaardt, lijkt tijdens de eerste 100 dagen alles mogelijk. Alle krachten worden gebundeld om een nieuw hoofdstuk in de geschiedenis te schrijven, waarbij de positieve indrukken die men tijdens het wervingsproces heeft opgedaan, worden bevestigd. Ondanks alle goede bedoelingen komt het echter voor dat deze fase van verwelkoming, integratie en intensief leren niet zo idyllisch verloopt als we zouden willen. Wat moet er dan gebeuren om de start in de functie tot een echt succes te maken? Hoe kunnen we de energie van de eerste dagen vastleggen en dit tempo de komende maanden en jaren vasthouden? Lezen
Peoplesphere / Magazine
Editoriaal – Even een pas op de plaats wat betreft aanwervingen: we hebben tijd nodig om de juiste keuzes te maken over welke banen we willen behouden.
De arbeidsmarkt zit over het algemeen in een pauze. Wanneer bedrijven en instellingen wordt gevraagd hoe hun personeelsbestand zich de komende maanden zal ontwikkelen, is voorzichtigheid vooral geboden. Natuurlijk is de economische situatie niet geweldig. De onzekerheid is te groot, en dat al veel te lang. Het scenario waarin AI-agenten nieuwe taken overnemen, wordt elke dag meer werkelijkheid. En dus geldt, op enkele uitzonderingen na, een wervingsstop. Toch zal het op middellange termijn niet volstaan om alleen in te zetten op organisatorische efficiëntie en het behoud van talent. Lezen
Editoriaal – Spanningen, angsten, fobieën op onze werkplekken… Wanneer optimisme een revolutionaire houding wordt.
Zijn we nog bereid om het antwoord op deze simpele vraag te horen: hoe gaat het met je? Als het antwoord altijd positief en vrolijk is, wordt het verdacht! Het is een beetje ongepast om in de huidige situatie je enthousiasme en goede humeur te tonen. En dat is begrijpelijk.
Het nieuws dat continu wordt herhaald, is angstaanjagend. Het dringt zich zonder enige rust op aan de gedachten van velen van ons. Wat zien we bij onze collega’s en naasten? Angsten, fobieën en verslavingen ontwikkelen zich in hoog tempo. De huidige tijd staat in het teken van ernst en het in twijfel trekken van de weinige zekerheden die we nog hebben. Wat moeten we in deze algemene chaos denken van degenen die ondanks alles blijven glimlachen en doorgaan? Lezen
Editoriaal – De onbetwiste hegemonie van ‘soft skills’ op de rekruteringsmarkt, een bekentenis van onmacht?
De realiteit van de meeste wervingsprocessen is tegenwoordig gebaseerd op het centrale belang dat wordt gehecht aan soft skills. En we horen regelmatig dat dit gerechtvaardigd is omdat andere vaardigheden, de zogenaamde ‘technische’ vaardigheden of vaardigheden die duidelijk verband houden met knowhow, als gemakkelijk te verwerven worden beschouwd. Laten we de realiteit onder ogen zien: in veel gevallen is de focus op ‘soft skills’ een vorm van afzien van de werkelijke kennis en het leertraject van werknemers. Lezen
Editoriaal – Maar waar is sociale innovatie gebleven?
We hebben al een tijdje het gevoel dat het terrein van sociale innovatie een woestijn is geworden. Wie verkent het vandaag nog? Waar kan creativiteit op het vlak van People Management zich nog verbergen? Er zijn wel degelijk reële evoluties geweest op het vlak van de hybridisering van de arbeidsmarkt. De coronapandemie heeft de transformatie van de werknemerservaring versneld, maar dat zijn geen innovaties in de eigenlijke zin van het woord. Het zijn corrigerende maatregelen die vooral bedoeld zijn om het risico op een economische terugval te beperken. Ook de opkomst van kunstmatige intelligentie is geen innovatieve factor. Hoe krachtig die ook is, het blijft slechts een hulpmiddel. Lezen
Editoriaal – Onze bedrijven worden geconfronteerd met het toppunt van middelmatig gedrag (te beschouwen als een oproep tot geduld).
Het leven is een feest. En het belangrijkste is om daarin te geloven, want zonder dat geloof zal het niet eenvoudig zijn om onder alle omstandigheden een positieve instelling te behouden.
Waarom? Omdat de conflictueuze aard van de huidige wereld en de recente ontwikkelingen de ongebreidelde uiting van primaire driften op elk moment en op elke plaats in de hand werken. Brutaliteit dringt zich op in de meeste van onze relaties. Kortom, de heersende agressiviteit en het systematische kleineren worden de norm in de samenleving en dus ook op het werk! Lezen
Editoriaal – Nuttige tip voor beginnende visionairs: het heeft geen zin om te vroeg gelijk te hebben!
Urgentie, (on)geduld, versnelling… Het gevoel voor timing in het dagelijks beheer van onze bedrijven is een zeldzame eigenschap waaraan we ongetwijfeld nog kunnen werken. Een goede intuïtie of een goede beslissing, op het verkeerde moment genomen, kan onbeschrijfelijke chaos veroorzaken. Onze bedrijven hebben dringend behoefte aan leiders en medewerkers die duidelijkheid scheppen in onzekere en onduidelijke situaties. Zij moeten echter op het juiste moment ingrijpen, wanneer de ‘omstandigheden’ gunstig zijn om hun overtuigingen om te zetten in concrete resultaten. Lezen
Editoriaal – In een wrede wereld kan het bedrijf een bolwerk en zelfs een toevluchtsoord zijn.
Brutaliteit, geweld en (zeer) verontrustende zaken. Dat is onze wereld, of we dat nu leuk vinden of niet. In onze dagelijkse handelingen, in onze relaties, in de woorden die we uitwisselen, is brutaliteit aan de orde van de dag. Het voedt de voortdurende buzz. Het houdt gevoelens van onveiligheid en wantrouwen in stand. Een slechte sfeer. Lezen
Editoriaal – Discipline is geen vies woord (en misschien zelfs wel de sleutel tot succes).
Waarom mislukken veel transformatieprojecten? Wat zijn de essentiële ingrediënten voor teamcohesie? Hoe kunnen we werken aan de stabiliteit van organisaties om de heersende onzekerheid te compenseren? Wij willen inzetten op discipline. Oké, we geven toe dat dit niet erg sexy is en ook niet echt enthousiastmakend om de troepen te mobiliseren. Toch schuilt er schoonheid in dit woord, dat verwijst naar het streven naar een individuele routine en/of het zoeken naar een feilloze collectieve aanpak. Zou het mogelijk zijn om discipline weer centraal te stellen in onze regels voor het samenleven (op het werk en elders) zonder over te komen als folteraars die hun autoriteit willen beschermen? Lezen
Editoriaal – Een dag als alle andere, tussen depressie en verwondering… om te leren omgaan met onze emoties.
Blue Monday, de meest deprimerende dag van het jaar, is voorbij. Het was gewoon een maandag zoals alle andere. Ondanks alle media-aandacht was er niets bijzonders te melden op het vlak van gemoedstoestand. In werkelijkheid is de wereld deze maandag niet gestopt met draaien om zijn sombere gedachten op een rijtje te zetten. Hij is ook niet wakker geworden met een nieuwe vastberadenheid om een einde te maken aan de conflicten en de achteruitgang van onze samenleving en onze instellingen.
Dat geldt ook voor ieder van ons. We hebben ups en downs. Die volgen elkaar in hoog tempo op en worden steeds dramatischer. Is het nog mogelijk om cool te blijven? Waar is de handleiding voor onze verschillende emoties? Lezen
